Türk Milleti, TSK’ya güvenmekte haksız değil. Gerçekten yetiştirilme tarzı, aldığı eğitim ve nosyon profesyonel asker dediğimiz özellikle subay ve astsubaylarımızı tam ve şuurlu bir Türk Milliyetçisi olarak yetiştirmeye yöneliktir.

Düşünün bir defa; çok zengin veya hali vakti yerinde insanlar çocuklarının asker olmasını zaten istemiyorlar. Genellikle bu milletin orta ve dar gelir gruplarından, muhafazakar ve makul yaşantı sahibi memur veya esnaf çocukları müracaat etmektedir askeri okullara. Örneğin; İlköğretim okulu 8’inci sınıfı bitirmiş olan 15 yaşında bir gencecik çocuğumuz Askeri Liseye giriyor… Burada 19 yaşına kadar yatılı olarak Türkiye’nin en ciddi kolejlerindekinden daha ciddi bir EĞİTİM ve öğretimden geçiyor… Sonra Harp Okuluna gidiyor ve burada Lisans seviyesinde 4 yıllık çok ama çok ciddi bir EĞİTİM ve öğretim daha alıyor… Bu sekiz yıllık çok sıkı eğitimin ardından; Teğmen olarak kıt’aya çıkan bir subay, yaklaşık Teğmenliğinin ilk iki yılını da çeşitli sınıf ve Branş okullarında aldığı çok yoğun mesleki eğitim ve kurslar ile geçiriyor. Bunun arkasından en küçüğünden başlamak üzere gittikçe büyüyen birliklerde idarecilik, komutanlık ve liderlik eğitimini bizzat uygulayarak alıyor. Eğer bu kişi Kurmaylık sınavını kazanırsa bu durumda Harp Akademilerinde 3 yıllık çok üst seviyede Yüksek Lisans Eğitimi aldıktan sonra ancak Tabur ve daha üst seviyede birliklere komutan olabiliyor.

Şimdi, başlangıcından itibaren en az 25 yıl süren ve Ekonomiden, Siyasi Tarih’e, Mühendislikten, strateji ve jeopolitiğe kadar çok geniş bir alanda çok ciddi seviyede öğretim alan; Ayrıca bu süre içerisinde geleneksel Türk örf ve adetlerinden, bugün ancak diplomatların bilebildikleri çok üst düzey adap ve muaşeret kurallarına kadar itinalı sosyal davranış eğitimi ile yetiştirilen; Ve yine bu sürede Türk milletinin tarihsel süreç içerisinde geçirmiş olduğu zaferler ile felaketleri birlikte irdeleyerek ruhen olgunlaştırılan insanlardır askerlerimiz. Ayrıca; Askerlerimiz, yüce Başbuğ Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK’ün bir devrin yıkıntıları içinde yoktan var ettiği bu ülkenin mayası olan ATATÜRK ilke ve İnkilaplarını doyasıya özümseyerek, benimseyerek bir hayat nizamı yapıyorlar. Bütün hayatları boyunca O’nun ilke ve inkilapları paralelinde ülkelerine hizmet aşkı ile çoğu insanın adını bile duyduğunda ürperdiği vatan coğrafyasının her köşesinde en zor görevleri başarı ile yapmanın gururunu ve onurunu yaşıyorlar. Belki kendileri bile farkına varmadan, başlangıçından sonuna kadar ince bir çekiç ile örs arasında yavaş yavaş şekillenen bir metal gibi, bu sürecin sonunda TUNÇ misali bir iradenin ve karakterin insanı oluyorlar. Askerlik sürecinin onlara kattığı bu artıların yanında, onların yaşantısında sebep olduğu mahrumiyetleri ise yaşamayanların bilmesi ve tahayyül etmesi çok zordur… Askerlik onurlu ve şerefli olduğu ölçüde de çok zor ve meşakkatli bir meslektir.

Kim ne derse desin bu süreci tamamlamış olan bir asker, bir OK gibi dosdoğru bir adamdır. İstese de ne ticaretin, ne de siyasetin gerektirdiği karakter ve davranış kıvraklığını gösterebilecek ESNEKLİĞE sahip değildir ve olamaz da… Asker kişi özüyle, sözüyle dosdoğru ve güvenilir kişidir…

Lakin, hepimizin bildiği bir gerçek var… Özellikle Generallik döneminde seçilmede kriterler değişmekte ve kişisel tercihler, uluslar arası ilişkiler, NATO ve askeri ilişki içinde bulunulan ülkelerde tanınma ve bilinme gibi faktörler maalesef yer alabilmektedir. İşte bu noktada, bazen milli haslet ve nitelik üstünlüklerinin yerine diplomatik veya kişisel faktörler seçimde rol oynamaktadır. Bunlar bazan yanlış tercihleri de beraberinde getirmekte, bazen de çok değerli insanları çok DEĞERSİZ davranışlar içine sokabilmektedir.

Ben hep şunu altını çize çize söylüyorum: 16 ve 17’nci Yüzyıl Osmanlı paşalarının kıyafet ve resimlerine bakınız… Üniformalarındaki nişan ve madalyaların hepsi kendi devletine ait nişan ve madalyalardır. Ancak; özellikle 18 ve 19’uncu yüzyıldan itibaren bazı büyük Avrupa devletlerinin genellikle HAÇ şeklinde yapılan Liyakat, Şeref yahut Onur adı altındaki Nişan ve madalyaları bizim askerlerimizin göğüslerinde yer almaya başlamışsa o zamandan itibaren bu tür ilişkilere önem atfetme de başlamıştır.

İnsanlar asker de olsa, sivil de olsa belli çok üst düzey makam ve mevkiler söz konusu olunca bazı yanlışlık ve sapmaların içine girebilmektedir… Bununla şunu söylemek istiyorum… Eğer bir ülke çok güçlü ve onun ordusu kendi silah ve teçhizatını kendisi yapabiliyorsa; o ülkenin askeri de yabancı ülkelere ve onlar ile geliştirilecek ikili ilişkilere lüzumundan fazla önem vermez… Değer atfetmez… Özellikle üst düzey askerlerin seçilmesinde temel kriter, Milli meselelerdeki taviz vermezliği ve ketumluğu olması lazımdır… Ancak; özellikle NATO’ya girişimizden sonra, NATO ve AB-D ile ilişkiler bağlamında ön plana çıkmış olan askerlerin yıldızlarının parlatılması, bu tür ikili ilişkilere önem atfedenlerin biraz daha ön planda yer alma şansı bulmaları çok yanlış olmuştur…

Halbuki; gerçek anlamda kıymeti olan rütbe veya terfi, Ulu Başbuğ ATATÜRK’ün almış oldukları gibi gerçek test ve ölçme ortamı olan CEPHE BAŞARILARI olmalıdır… Uygulamada kendisini ve liderlik, Komutanlık yeteneklerini ispatlamış insanlar, sosyal ilişkileri daha yüksek olanların altında kalmamalı, kuytu köşelerde unutulmamalıdır. Bir askerin gerçek rütbelerinin her biri, kazandığı bir muharebeyi, kurtardığı bir birliği ve adını verebildiği büyük bir başarıyı temsil edebilmelidir.

Sözü çok fazla uzatmadan bir örnek ile sözlerimi tamamlamak istiyorum. 2003 yılında Genelkurmay Başkanlığındaki görevi itibarı ile Süleymaniye’de başına Çuval geçirilen askerlerimizin bağlı oldukları Yaşar Büyükanıt paşa, 1,5 yıl sonra daha bu vahim olayın travması Türk milletinin ve ordusunun üzerinde iken, Kara Kuvvetleri Komutanı olarak gittiği AB-D’de Amerikan Silahlı Kuvvetleri Liyakat Madalyasını kabul edebilmiştir..! Yani 1,5 yıl önce kendi askerlerinin başına çuval geçiren eller, 1,5 yıl sonra o askerlerin Komutanı olan kişinin boynuna Amerikan Silahlı Kuvvetler Liyakat madalyası takmış; o komutan da bunu içine sindirip o madalyayı kabul edebilmiştir…

BEN ŞAHSEN, BÖYLESİ BİR KAREKTERE SAHİP KİŞİNİN, YÜCE BAŞBUĞ GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ÜN ORDUSUNA LAYIK BİR KOMUTAN OLABİLECEĞİNİ DÜŞÜNMÜYORUM… Başbuğ ATATÜRK eğer sağ olsaydı; böyle bir ortamda, O madalyayı boynuna takabilmiş olan bir kişiyi Yüce Türk Silahlı Kuvvetlerinin başına asla GENELKURMAYBAŞKANI olarak atamazdı…

Benim özetle demek istediğim: Türk Silahlı Kuvvetleri her şeye rağmen çelik gibi iradeleri ile, Tunç gibi karakterleri ile Mert ve dürüst Türk Milliyetçisi insanlardan oluşan çok güçlü bir yapıdır. Ancak; zaman zaman bazı kendi nefsini aşamayan ve temsil ettiği yüce tarihi sorumluluğun idrakinde olamayan kişsel zaaflı insanların böylesi yüce bir kurumda hiç gelmemesi gereken yerleri maalesef işgal edebildikleridir. Ama, yine de kahir ekseriyeti ile TSK, Türk milletinin en son ve en büyük güven ve onur kaynağıdır.

Türk Milletinin “Peygamber Ocağı” dediği bu kutsal Ocak, Plevne Kahramanı Müşir Gazi Osman Paşa’yı, Edirne’nin Kahraman Müdafiî General Gazi Mehmet Şükrü Paşa’yı, Medine Müdafiî Çöl Kaplanı Fahrettin Paşa’yı, Başbuğ Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK’ü, Mareşal Fevzi ÇAKMAK’ı, Büyük Kahraman Şehit Enver Paşa’yı, Rahmetli Kazım KARBEKİR’i, Rauf ORBAY’ı, Ali Fuat CEBESOY’u, Merhum Cennetmekan Başbuğ Alparslan TÜRKEŞ’i bağrından çıkarmış bir kutsal ocaktır.

Maalesef zaman zaman da İsmet İnönü, Cemal Gürsel, Muhsin Batur, Kenan Evren, Tahsin Şahinkaya, Yaşar Büyükanıt ve Haksız mal edinmek suçu nedeniyle 2.5 yıl hapse mahkûm olan ve rütbesi oramirallikten erliğe indirilen eski Deniz Kuvvetleri Komutanı İlhami Erdil gibileri de hatalı imalat olarak çıkabilmişlerdir. Bazı kişilerin kişisel hırs ve arzularına kapılarak yapmış olduğu küçüklük ve değersizlikler, asla bu yüce Peygamber ocağı kurumun büyüklüğüne, şanına, azametine ve kıymetine halel getiremez, getirmemelidir. İşte bu yüzden TSK, Türk milletinin göz bebeği olan bir kurumdur ve hep de öyle kalacaktır.

Gözaltına alınan askerlerimiz de (çok küçük bir,iki istisna hariç) bu yüce kurumun yetiştirdiği pırıl, pırıl Türk Milliyetçisi, vatansever ve çok değerli insanlar, Komutanlardır. Bu insanlar, bugün devletin çok önemli kademelerinde maalesef yer almakta olan soyu belirsiz insanlar ile mukayese bile kabul edemeyecek kadar TÜRK MİLLETİ İÇİN DEĞERLİDİRLER.

Ve son söz: Türkiye’de Hain çıkma ihtimali en az olan kurum TSK’dır.

Saygılarımla…

Hürmetle,

KÜFÜRLER DAYAKLAR AŞAĞILAMALAR

BU MU TÜRK ORDUSU

BEYLER ARTIK BU MİLLETİN EVLATLARIYLA UĞRAŞAMAYACAKSINIZ

NASIL BİR AİLENİN EVLADI OLDUĞUNU ÖRENİN

BÜNYESİNE MUSALLAT OLMUŞ BU HAİN URU ER YADA GEÇ SÖKÜP ATACAK

TSK YI VE ONUN İMKANLARINI MİLLETE KARŞI KULLANAN BU ZAVALLILAR SEVİ SOYLULAR GERÇEK TÜRKÜN YANINDA DİZ ÇÖKECEKLER

Türk denince akla savaş yani Askeriye gelir Ordu düzenini Dünyaya benimseten bir Milletiz ve başımıza geçireceğimiz kişiyi iyi seçeriz!!!

Paşamızdan rahatsız olanlar tabi ki doğal olarak Önce pkk ve daha sonrada F.gülen Cemaati Nurculardır?

Paşa daha gelmeden önce paşa olunca bütün Cemaatlerin mal varlığına el koyacağını belirtmişti.

Acaba kimler Paşa’ya kuyu kazarken rengini belli ediyor ve kısa zamanda o kuyuya kendi düşerek Gülünç duruma gelicek bunu da zamanla Göreceğiz!

Saygılarımla.